Zo worden teddyberen gemaakt

Zo worden teddyberen gemaakt

Heb je je wel eens afgevraagd hoe knuffels gemaakt worden? Iedereen is opgegroeid met een favoriete teddybeer, knuffelkonijn of ander knuffelbeest. Maar je hebt vast nooit stilgestaan bij het proces dat vooraf gaat aan zo’n lieve pluche beest. Daarom willen we je vandaag wat meer vertellen over hoe een teddybeer in elkaar zit en hoe die lieve teddyberen gemaakt worden.

Het maken van een knuffel komt heel erg overeen met het maken van kleding: je begint met een patroon, je kiest de stof en vervolgens worden de verschillende onderdelen aan elkaar gezet en gevuld zodat een complete teddybeer ontstaat.
 

Stap 1: de vacht


De eerste stap is meteen een hele belangrijke: de vacht. Er zijn zoveel verschillende soorten pluche verkrijgbaar, en die zachte buitenkant geeft de knuffel voor het grootste deel zijn uitstraling. Wil je een hele zachte teddybeer of ga je juist voor een klassieke teddybeer met wat kortere haren? En welke kleur krijgt de beer: zwart, bruin, beige of misschien wel blauw? Veel klassieke teddyberen hebben een vacht van mohair (wol van de angorageit), maar de teddybeer kan ook van katoen of een andere stof gemaakt worden. Eigenlijk alles is mogelijk.


 

Stap 2: het patroon


Als je de stof voor de knuffel gekozen hebt, is het tijd voor de vorm van de teddybeer. Sommige teddyberen zijn lekker bol, zoals onze teddybeer Theodore. En andere zijn wat slanker en hebben meer het figuur van een klassieke teddybeer, zoals die leuke beer Wallace. Klein hoofd, groot hoofd, lange armen, dikke buik… de keuze is helemaal aan jou.
 

Als de vorm van de teddybeer is bepaald, wordt de volgende stap genomen: het maken van het patroon. Alle verschillende onderdelen van de beer worden apart gemaakt: armen, benen, romp, hoofd en oren. Het patroon wordt op de stof gelegd en uitgeknipt. Daarbij is het belangrijk dat alle patroondelen in de goede richting worden gelegd en de vleug van de stof volgen. Het beste is namelijk dat de teddybeer één kant op geaaid kan worden!


Foto: https://www.youtube.com/watch?v=jniDdwo0R1Y
 

Stap 3: armen, benen, romp, hoofd en oren maken


Als alle patroononderdelen op de stof zijn gelegd, kunnen de verschillende onderdelen uitgeknipt worden. In fabrieken waar de teddyberen worden gemaakt staan grote machines die alle onderdelen met een grote machine uitsnijden. Wat vervolgens over blijft zijn losse stukken stof, die klaar zijn voor de volgende stap.
 

De losse stukken stof kunnen nu stuk voor stuk in elkaar worden gezet, als een soort zakjes in de vorm van benen, armen, buik, hoofd en oren. In alle onderdelen wordt een kleine ruimte open gelaten, want de teddybeer moet natuurlijk nog gevuld worden!
 


Stap 4: de teddybeer krijgt vorm


Als de losse onderdelen gemaakt zijn, is het tijd om de teddybeer zicht te geven! Twee mooie ogen worden in het hoofd geplaatst. Deze stap is essentieel, want de ogen zijn belangrijk bij de uitstraling van de knuffelbeer. Bruine, zwarte of blauwe ogen? De ogen dicht bij elkaar of juist ver van elkaar af?
 

Als de ogen in het hoofd zitten, kunnen alle onderdelen binnenstebuiten gekeerd worden zodat de vacht aan de buitenkant zit. Alle losse delen zijn nu klaar, en de beer kan zien. Vergeet niet om de neus (van vilt of geborduurd) en een eventuele mond op het gezicht te maken!
 

Dan is het natuurlijk tijd om de benen, armen, buik, hoofd en oren aan elkaar vast te maken, eventueel met scharnieren zodat de armen en benen kunnen bewegen. Het begint al een echte teddybeer te worden.


Foto: www.http://how-to-make-a-teddy-bear.com/teddy-bear-joints/
 

Stap 5: de knuffelbeer opvullen


Als alle onderdelen aan elkaar genaaid zijn, kan de teddybeer opgevuld worden. Dit lijkt een makkelijke klus, maar ook hier moet je keuzes maken. Veel vulling betekent dat de teddybeer goed kan zitten of staan, maar dan wordt de knuffelbeer erg stevig. Gebruik je wat minder vulling, dan is de beer beter knuffelbaar, maar dan zal hij minder goed rechtop kunnen zitten.
 

Ook het type vulling is van groot belang. Veel moderne knuffels zijn gevuld met fiberfill, een polyester dat zorgt voor een hele zachte teddybeer. Maar ook wol, katoen en het traditionele houtwol worden gebruikt voor de vulling. En om de teddybeer goed rechtop te laten zitten kun je ervoor kiezen om in de romp korrels (granulaat) ter verzwaring te doen.
 

Als de vulling erin zit en goed verdeeld is over de buik, benen, armen en het hoofd, dan kan de teddybeer dichtgemaakt worden. Als finishing touch wordt de beer geborsteld en eventueel voorzien van een strik of kleding.
 

Voila! Zo maak je een teddybeer!
 



Reacties

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Door het gebruiken van onze website, ga je akkoord met het gebruik van cookies om onze website te verbeteren. Dit bericht verbergen Meer over cookies »